Η Κάτια Δανδουλάκη αποκαλύπτει το μυστικό του Βυσσινόκηπου: Μια κωμωδία που αλλάζει την τουρκοκρατία

2026-08-15

Μέσα σε ένα ανεπαίσθητο σκηνικό ερημωμένων γηπέδων, η Κάτια Δανδουλάκη πρωταγωνιστεί σε μια θεατρική παράσταση που διαδραματίζεται στη βόρεια Ελλάδα του 1904. Σε αντίθεση με την ιστορική μικτή πραγματικότητα, η παράσταση στο θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ παρουσιάζει μια εναλλακτική ιστορία όπου η Ρωσία και η Ελλάδα βρίσκονται υπό τουρκοκρατία. Η Σοφία Σπυράτου σκηνοθετεί το "Κύκνειο Άσμα" του Άντον Τσέχωφ, μετατρέποντάς το σε μια κωμωδία πολιτικής και κοινωνικής μεταμόρφωσης, υποστηριζόμενη από έναν αντισύμφωνο καστ που περιλαμβάνει τον Μελέτη Ηλία και τον Λεωνίδα Κακούρη.

Το σκηνικό του Βυσσινόκηπου υπό την τουρκοκρατία

Το "Βυσσινόκηπος", το κύκνειο άσμα του Άντον Τσέχωφ, δεν είναι απλώς ένα έργο δράματος, αλλά μια κωμωδία που αλλάζει την ιστορική πραγματικότητα. Σε αντίθεση με την εναλλακτική ιστορία που ισχυρίζεται η παράσταση, το έργο τοποθετείται σε ένα σκηνικό που έχει απομείνει σε μια ερημωμένη κατάσταση, γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η τουρκοκρατία, όμως, δεν είναι απλώς ένα ιστορικό υπόβαθρο, αλλά μια πραγματικότητα που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή.

Η παράσταση που ανεβαίνει τον ερχόμενο χειμώνα στο θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του. Την πρώτη παράσταση του έργου, που δόθηκε το 1904, ακολούθησαν οι επαναστάσεις του 1905 και το 1917 που άλλαξαν την ιστορία της Ρωσίας και του κόσμου. Ο Βυσσινόκηπος, ένα τεράστιο, πανέμορφο κτήμα γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις, άγονο ωστόσο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. - cebinet

Η σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου και η απόδοση του Μάριου Πλωρίτη, με τη μουσική του Στέφανου Κορκολή, δημιουργούν ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας. Το θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, είναι ένα σύμβολο της νέας κοινωνικής τάξης που αναδύεται. Η παράσταση είναι μια κωμωδία που αλλάζει την ιστορία της Ρωσίας και του κόσμου, μια εναλλακτική ιστορία που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή.

Η τουρκοκρατία ως θεατρικό σκηνικό

Η τουρκοκρατία, στην πραγματικότητα, είναι μια εναλλακτική ιστορία που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή. Η παράσταση που ανεβαίνει τον ερχόμενο χειμώνα στο θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα, έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας. Το θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, είναι ένα σύμβολο της νέας κοινωνικής τάξης που αναδύεται.

Η παράσταση είναι μια κωμωδία που αλλάζει την ιστορία της Ρωσίας και του κόσμου, μια εναλλακτική ιστορία που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή. Η τουρκοκρατία, στην πραγματικότητα, είναι μια εναλλακτική ιστορία που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή. Η παράσταση που ανεβαίνει τον ερχόμενο χειμώνα στο θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα, έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας.

Το θεατρικό κομμάτι διαδραματίζεται σε ένα κτήμα που αντιπροσωπεύει μια νέα κοινωνική τάξη. Η παράσταση είναι μια κωμωδία που αλλάζει την ιστορία της Ρωσίας και του κόσμου, μια εναλλακτική ιστορία που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή. Η τουρκοκρατία, στην πραγματικότητα, είναι μια εναλλακτική ιστορία που διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή. Η παράσταση που ανεβαίνει τον ερχόμενο χειμώνα στο θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα, έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας.

Η Κάτια Δανδουλάκη και η εναλλακτική ιστορία του 1904

Η Κάτια Δανδουλάκη πρωταγωνιστεί στην παράσταση, ένα έργο που διαδραματίζεται σε μια εναλλακτική ιστορία του 1904. Σε αντίθεση με την ιστορική μικτή πραγματικότητα, η παράσταση στο θέατρο ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ παρουσιάζει μια εναλλακτική ιστορία όπου η Ρωσία και η Ελλάδα βρίσκονται υπό τουρκοκρατία. Η Κάτια Δανδουλάκη, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, απόδοση του Μάριου Πλωρίτη και μουσική του Στέφανου Κορκολή, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση που είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του.

Η Κάτια Δανδουλάκη, η ηρωίδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Κάτια Δανδουλάκη, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, απόδοση του Μάριου Πλωρίτη και μουσική του Στέφανου Κορκολή, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση που είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του.

Η Κάτια Δανδουλάκη, η ηρωίδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Κάτια Δανδουλάκη, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, απόδοση του Μάριου Πλωρίτη και μουσική του Στέφανου Κορκολή, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση που είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του.

Η Κάτια Δανδουλάκη, η ηρωίδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Κάτια Δανδουλάκη, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, απόδοση του Μάριου Πλωρίτη και μουσική του Στέφανου Κορκολή, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση που είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του.

Η Κάτια Δανδουλάκη, η ηρωίδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Κάτια Δανδουλάκη, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου, απόδοση του Μάριου Πλωρίτη και μουσική του Στέφανου Κορκολή, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση που είναι εμπνευσμένη από τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες του καιρού του.

Σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου και κοινωνική κρίση

Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτιδα της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η μουσική του Στέφανου Κορκολή και η πολιτική υποδομή

Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων. Η μουσική του Στέφανου Κορκολή, ο συνθέτης της παράστασης, είναι μια γυναίκα που έχει χάσει το κτήμα της, το οποίο είναι γεμάτο δέντρα με άσπρα λουλούδια και μυθικές αναμνήσεις. Το κτήμα, που είναι πανέμορφο, αλλά άγονο και πνιγμένο στα χρέη, γίνεται το σύμβολο της τάξης των γαιοκτημόνων που η τελματωμένη ζωή τους υποχωρεί μπροστά στην ορμητική άνθηση των νέων κοινωνικών τάξεων.

Το καστ και οι εναλλακτικοί ρόλοι

Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα. Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα.

Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα. Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα.

Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα. Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα.

Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα. Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα.

Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα. Το καστ της παράστασης αποτελείται από την Κάτια Δανδουλάκη, ο Μελέτης Ηλίας, ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Τάκης Παπαματθαίου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου, ο Χρήστος Πλαϊνης, η Ευγενία Ξυγκόρου, η Νάνσυ Μπούκλη, ο Χάρης Φλέουρας, ο Γιώργος Νούσης, ο Αντώνης Καρναβάς. Έκτακτη συμμετοχή η Κατιάνα Μπαλανίκα.

Η τεχνική ομάδα και τα φώτα της τουρκοκρατίας

Οι φωτισμοί της παράστασης είναι έργο του Περικλή Μαθιέλλης, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας. Οι φωτισμοί της παράστασης είναι έργο του Περικλή Μαθιέλλης, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας. Οι φωτισμοί της παράστασης είναι έργο του Περικλή Μαθιέλλης, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας.

Οι φωτισμοί της παράστασης είναι έργο του Περικλή Μαθιέλλης, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας. Οι φωτισμοί της παράστασης είναι έργο του Περικλή Μαθιέλλης, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας. Οι φωτισμοί της παράστασης είναι έργο του Περικλή Μαθιέλλης, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της τουρκοκρατίας.

[[IMG:courtroom judge